Ruim vier jaar buigen mensen zich over de vraag: welke lens is beter, handiger, aantrekkelijker, scherper, mooier en het slimst om te kiezen: een Canon 24-70 f2.8L of 24-105 f4L IS. Nu ik mijn 17-40mm f4L in de verkoop heb gedaan heb ik me gestort op dezelfde vraag voordat ik de winkel in ren en “een verkeerde lens op de kop tik”. Maar na het lezen van honderden forum posts, tientallen reviews met voors en tegens, lange theoretische discussies over die extra 1 stop… ben ik er nog steeds niet uit.

Een van de wijze woorden die ik tegenkwam (helaas, ik kon ‘m nu even niet zo snel terugvinden) was van een gebruiker die zei: “Simpel antwoord kijk naar het soort gebruiker wat je bent en de foto’s die je het mooist vindt. Loop je vooral buiten? Dan is de 24-105 lens een goede keuze. Ben je veel in slechtverlichte omgevingen (bruiloften, feestjes, concerten) dan is de 24-70 f2.8 een toegevoegde waarde.” Een andere wijsheid was: “These are not the same lenses, so you can buy them both”. Dat laatste is ongetwijfeld waar…

Als ik zo mijn Lightroom en Flickr galleries afloop zijn het vooral outdoor foto’s. Landschappen, architectuur en een beetje portretfotografie. Er is echter toch ook een gedeelte wat zich op en rond het huis afspeelt. Half binnen, half buiten, of iets daar tussen in. Vaak slecht verlicht en net even een flitser bij de hand. Het is wel zo dat je met een 5d mark 2 de ISO kan opschroeven zonder dat dat (voor de gewone kijker) ten koste gaat van de kwaliteit. Dat zou betekenen dat je met f4 prima uit de voeten zou moeten kunnen.

Volgens de kenners zou een 24-70 f2.8L IS het meest ideale zijn. Dat gerucht is echter nooit bevestigd, ondanks dat het al een tijd op internet rondzweeft. Voorlopig blijf ik nog maar even lezen en wacht ik jullie adviezen af. Wat zou jij doen? Of welke lenzen heb jij gehad? En welke vond je het prettigst voor iemand met bovenstaand profiel?

Tot ziens koning winter, wij gaan dit weekend aan de BIER & BBQ!

9 mei 2010 (moederdag voor de kenners) reden de renners van de Giro door Houten. Na twee uur wachten tussen een rijendikke mensenmassa hebben we welgeteld 25 seconden kunnen genieten van een peleton dat vanuit Schalkwijk de Rondweg op draaide op weg naar Nieuwegein. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Geotaggen. Eigenlijk niet veel meer dan het toevoegen van GPS data aan de foto, zodat je naast standaard EXIF gegevens ook kan zien waar een foto genomen is. Dit kan natuurlijk het vinden van relevante foto’s eenvoudiger maken voor je bezoekers en daarnaast is het gewoon grappig om je foto’s terug te zien op een Flickr map. Veel telefoons met GPS ondersteunen standaard het “geotaggen” van genomen foto’s, wil je met je DSLR deze GPS locaties ook hebben zal je moeten terugvallen op een extern GPS device. Onlangs ontving ik de Holux M-1200E GPS Tracker/Logger. Een klein apparaatje, ondersteund bluetooth, miniUSB charging en 200.000 points recording.

Er is een ruime keuze aan GPS loggers, trackers en recorders. Allereerst is er voor veel smartphones een app te koop dat de ingebouwde GPS gebruikt om een track op te slaan. Het grote nadeel hiervan is dat in no-time de batterij van de telefoon leeg is: niet meer kunnen loggen is jammer, maar niet meer kunnen bellen kan problematisch zijn. Voor mij de reden om een extern GPS device te zoeken. Klein, makkelijk in gebruik maar vooral goedkoop. Na wat speurwerk kwam ik op Dealextreme.com (Hong Kong) de Holux M-1200E tegen – voor nog geen 37 euro. Dat scheelt al snel 20 euro met de prijzen in NL.

De Holux is te grootte van een aansteker, heeft een miniUSB aansluiting voor data-overdracht en opladen, en een enkele POI knop die je kan gebruiken om een belangrijk punt op de route te markeren. De batterij gaat 13 uur mee, da’s genoeg voor daytrips maar wellicht te weinig voor langer onderweg zonder stroomtoevoer. In de doos zit wel een auto-oplader, maar mocht je te voet door de bergen trekken zal je daar niet heel veel aan hebben. Voor mij is de 13 uur genoeg, maar mocht dat een tekortkoming zijn kan je beter kiezen voor een model met een gewone AA(A) batterij.

De standaard software (ezTour) van Holux werkt alleen op een PC – een gemiste kans, maar er zijn genoeg alternatieven. Ik gebruik PhotoLinker voor het samenvoegen van GPS data uit de Holux en foto. Daarnaast gebruik ik Mac Travelrecorder voor het legen van de Holux en het aanpassen van instellingen. Het is een ietwat bewerkelijk proces:

1. Photos laden (importeren) in Lightroom
2. Samenvoegen van GPS trackdata en photos in PhotoLinker
3. Opnieuw de Lightroom folder synchronizeren (zodat metadata geupdate wordt)
4. Eventueel GPS device leeggooien via Mac Travelrecorder
5. Uploaden naar Flickr

Het reslutaat is een geinige map op flickr.

Onlangs ben ik een beetje gaan experimenteren met High Dynamic Range (HRD) fotografie: het combineren van meerdere foto’s met verschillende belichting. Het principe is eenvoudig: schiet drie of meer foto’s waarbij je tenminste 1 overblicht en 1 onderbelicht om zoveel mogelijk details te vangen. Het meest eenvoudige is het gebruik van AEB (op de Canon 5d mark 2). Het gevolg is dat je naast de normaal belichte foto ook twee (of meer) foto’s hebt die enerzijds normaal donkere plekken lichter maken door overbelichting (bv schaduws) en anderzijds aan lichtere plekken meer contrast toevoegen (bv heldere luchten met wolken). Het enige wat nu nog rest is het samenvoegen tot een creatief geheel.

Links boven: standaard opname
Rechts boven: onderbelichte opname – meer contrast in de lucht
Links onder: overblichte opname – meer licht op voorgrond
Rechts onder: gecombineerde HDR opname

Er zijn een zowel (gratis) open source programma’s als commerciele applicaties om HDR opnames in elkaar te draaien. In Photoshop is een standaard “Merge to HDR” functie te vinden onder “File → Automate”. Het resultaat, zeker wanneer de foto’s licht bewogen zijn, valt tegen – bewerkingsmogelijkheden binnen Photoshop zijn uiteraard uitgebreid; misschien wel te uitgebreid voor een HDRookie zoals ik. Binnen de Flickr community is Photomatix Pro een populaire applicatie om tot zeer interessante HDR resultaten te komen. Hoewel de GUI er niet uit ziet, doet het precies wat het zou moeten doen: mergen van foto’s tot HDR, en uitgebreide tone mapping functionaliteiten.

De bovenstaande serie foto’s is bewerkt mbv Photomatix Pro – de eerste drie foto’s zijn geladen en gemerged, de vierde (rechtsonder) is het eindresultaat na experimenteren met tonemapping binnen Photomatix. Door wat te spelen met de Strenght, Color Saturation, Luminosity en Contrast kan je proberen dicht bij de realiteit te blijven, of (zoals deze foto) een meer creatief plaatje te maken.

Met de Photomatix Lightroom plugin kan je rechtstreeks foto’s selecteren en laden in Photomatix – dat programma start dan wel weer apart op. Het is jammer dat er geen native functionaliteit binnen lightroom is om HDR foto’s te creeeren en bewerken. Wellicht dat dat nog wordt toegevoegd in een nieuwere versie.

De lang verwachte firmware update voor de Canon EOS 5d Mark2 is een feit. Naast een aantal bugfixes is vooral het toevoegen van 24/25 fps voor HD video opnames de update waar veel Canon 5d mark2 fans op hebben gewacht. Het downloaden vanaf de officiëe Canon site kan hier, maar daar is het op dit moment wat druk. Daarom is hier een mirror van de download link voor Mac en daar de mirror voor Windows gebruikers. Een volledig overzicht van de update en bugfixes staat op de volgende pagina.

Firmware Version 2.0.3 incorporates five enhancements to the movie function and a fix to the manual sensor cleaning function of the EOS 5D Mark II camera.

Adds or changes the following movie frame rates.

NTSC:
1920×1080 : 30 fps (changed – actual 29.97 fps)
1920×1080 : 24 fps (added – actual 23.976 fps)
640×480 : 30 fps (changed – actual 29.97 fps)
PAL:
1920×1080 : 25 fps (added – actual 25.0 fps)
1920×1080 : 24 fps (added – actual 23.976 fps)
640×480 : 25 fps (added – actual 25.0 fps)

Adds a function for manually adjusting the sound recording level (64 levels).
Adds a histogram display (brightness or RGB) for shooting movies in manual exposure.
Adds shutter-priority AE mode (Tv) and aperture-priority AE (Av) mode to the exposure modes for shooting movies.
Changes the audio sampling frequency from 44.1 KHz to 48 KHz.
Fixes a phenomenon where communication between the camera and the attached lens is sometimes interrupted after manual sensor cleaning. (This phenomenon only affects units with Firmware Version 1.2.4.)

Na een week of wat intensief en enthousiast fotograferen, merkte iemand op dat er een raar ‘dingetje’ op de foto zichtbaar was: stof op de sensor! Een lichte paniekaanval, want na al die jaren gefotografeerd te hebben heb ik hier nog nooit last van gehad. En nu, na slechts een aantal dagen een nieuwe body te hebben zou ik gelijk stof op de sensor hebben. Zou het de moeite zijn om de camera hiervoor weg te brengen? Of is dit eigenhandig op te lossen? Eerst een bezoekje aan de plaatselijke fotowinkel.

Een ongeïteresseerde verkoper die continue naar z’n beeldscherm zat te staren (misschien de laatste foto’s van Doutzen aan’t bekijken?) wist me te vertellen dat hij geen schoonmaaksetjes had voor het reinigen van de sensor en/of andere onderdelen van de camera. Wacht even, dit is toch een fotospeciaalzaak? Misschien was het mijn stress-adrenaline, misschien was het het wat reactieve personeel die nauwelijks de moeite leken te nemen om het probleem nader te bekijken; het bezoekje was frustrerend en voor mij niet voor herhaling vatbaar. Het enige waar ik mee geholpen zou kunnen worden was het terugsturen naar Canon, 6 weken camera kwijt en ca. 150 euro lichter. Nou, terugsturen kan ik zelf wel, als ik dat al zou willen.

Na wat zoeken op Tweakers en wat hoopvolle Youtube filmpjes bekeken te hebben, kwam ik er al snel achter dat succes van het zelf schoonmaken valt of staat met de juiste tools: een wattenstaafje met 97% alcohol gaat je niet heel ver brengen. Ik stuitte op deze GOT review over de Visible Dust Arctic Butterfly – een statisch borsteltje dat werkt als een stofmagneet. Geen geklooi met flesjes en vloeistoffen op de lens, maar voor de zekerheid toch ook maar een aantal VisibleDust swabs erbij besteld.

Het is inderdaad een magisch borsteltje. Na een eerste behandeling was 80% van de zichtbare stof verdwenen. Het enige wat er nog overblijft is wat microscopisch stof dat alleen zichtbaar wordt op f20+.

Het borsteltje werkt op twee AAA batterijen en heeft een LED lampje. Dat lampje hielp trouwens nauwelijks tot niet, want microscopisch stof .. juist ja. Na 3x 5 seconden het borsteltje rond te laten draaien raken de haartje geladen en trekken ze stof aan. Juist, niet nu op tafel leggen. maar voorzichtig de sensor schoonmaken. Na iedere veegbeweging opnieuw 5 seconden het borsteltje laten draaien etc. etc. etc. Als je wat grotere stofje of haartjes op de sensor hebt zitten (zoals ik), kan je voordat je met de Visible Dust Arctic Butterfly aan de slag gaat ook eerst met een swab het stof eraf swabben… Let op en ga voorzichtig te werk. Als je een FF sensor verprutst kan je net zo goed een nieuwe camera kopen.

Uiteindelijk ben ik denk ik van 85% verlost. Ik heb me er bij neergelegd dat er altijd wat stof op de sensor of op de mirror achter zal blijven, tenzij je ‘m inderdaad grondig laat reinigen bij Canon, of wellicht zelf met vloeistoffen gaat lopen klooien. Heel hinderlijk is die 15% niet, aangezien het alleen zichtbaar is op f20+. Maar net zoals met een krasje op de auto, dat een ander niet op zal vallen, als je het wéét is het al irritant!

Mijn Canon 450d is een mooie opstap geweest om de wereld van digitale fotografie te ontdekken. Maar het hart is sneller gaan kloppen dan de camera aan kan. De twee nieuwe lenzen, een 17-40 mm f4L en 70-200mm f4L IS zijn een goede uitbreiding geweest, maar komen op de cropcamera niet helemaal goed tot hun recht. Tijd voor de volgende stap dus: een serieuzere body. Al lang van tevoren, na veel uitzoekwerk, lezen, vergelijken en discussiëren dacht ik zeker te weten een 5d Mark II naar binnen te slepen. Tot Canon wat verwarring zaaide met de nieuwe 7d…

Er zijn genoeg (1.260.000) pagina’s gewijd aan de vergelijking 7d vs 5d mkII, van zeer gedetailleerde reviews, tot kort en bondige shoot-outs. Na het doorspitten van tientallen pagina’s vergelijkingen en tig reviews met user forum reacties verder lijkt de keuze meer afhankelijk van fotograaf voorkeur dan een keuze tussen ‘goed / minder goed’.

Veel bewegen vs Landschappen
De Canon 7D heeft een superieure AF en Burst, die vergelijkbaar is met de topline 1D van Canon. Voor actieforografie lijkt dit een reden om te kiezen voor de 7D. Als ik door mijn Lighroom catalogus blader zie ik vrij weinig foto’s waar de AF of Burst een beperking was. De 7D is dan ook uitermate geschikt voor bewegende platen – autoracen, voetbal, wielrenners… eigenlijk alles wat ik normaliter niet fotografeer.

Full Frame vs Crop
De 5d mark II is een full frame camera waar de 7D een cropfactor heeft. Full Frame klinkt mooi, maar crop heeft zo z’n voordelen. Met name de ‘reach’ is groter dan met een full frame sensor – dat scheelt toch weer met mijn 17-40mm lens. Voor met name portretfotografie, stillevens, landschappen en overzichtsfotografie lijkt een full frame sensor meer geschikt en geeft het het resultaat waar ik het liefst naar kijk.

Met deze twee vergelijkingen in het achterhoofd ben ik de Topdeals store in Zeist binnengelopen en een 5d Mark II mee naar huis genomen. En nu maar afwachten of de afwegingen en keuze de juiste waren!